ingatan

anon: hei, apsal tak study ni? kata nk fly? Kata nak pergi oversea.
aku: aaaa.. malas la. Lecturer ajar tak faham laaa...
anon: malas malas. nanti kalau xdapat fly jangan nangis-nangis merengek tak tentu pasal!
aku: ala..tak nak la macam tu!
anon: dah tu rajin-rajin la. Pergi study sekarang!
aku: rajin kalau makan banyak je.HAHAHA. Makan memang sangat senang.
anon: dah tu makan la banyak-banyak
aku: tak boleh.. makanan kat sini mahal. nak jimat laaa..
anon: jangan la pikir macam tu. makan je apa nak makan. jangan la berkira pasal makan.
aku: tapi nanti nak beli barang yang dah lama berkenan.*ehem* kena la jimat.
anon: nak makan apa makan la. Tak payah pikir pasal duit. makan & study je betul-betul. Nak beli buku beli je. Tapi diary of wimpy kid, tak payah.
aku: erk! =.=’
anon: bab makanan tak payah la jimat. tapi benda-benda lain tu jimat la. belajar rajin-rajin.


sebelum conversation jadi lebih mengarut, baik stop.


nota kaki: penggunaan kata nama di atas tiada kaitan dengan makhluk makan nasi yang hidup mahupun telah meninggal dunia. Ini cerita rekaan semata-mata. HAR HAR HAR. Yang penting, cerita ini telah direka menepati ciri-ciri supaya tiada simptom loya dan geli tekak.